بر مسند قضاوت ...
نمی گویم به چه کسی رای بدهید می گویم با فهم رای بدهید.
با توجه به برخی شایعات علیه دولت فعلی شما را به قضاوت می خوانم
اگر دولتی نزدیکترین و صمیمیترین دولتها به مردم باشد این بد است؟
خوب لازمه ی این نزدیکی(و حتی سر زدن به دور افتاده ترین مکانها)
نیز سفر و رو در رو شدن با مردم و شنیدن
مشکلات از زبان خودشان می باشد که این جز با حرکت از دفتر ریاست
جمهوری به طرف استان ها نمی باشد.
آیا دادن امکانات اولیه به مردم مناطق محروم بد است؟
اگر بد است که از خدا میخواهم بدتر هم بشود و امکانات بیشتری به این
مردم برسد.
اما اگر خوب است خوب نیاز این کار هزینه ی بسیار بالایی است که باید
از مالیات و معادن و منابع و صنایع خرج بشود و در این صورت صندوق ذخیره ی
کشور خیلی چاغ و تپل نمی ماند و زود به یک صندوق با ذخیره ی متوسط یا
کم تبدیل می شود
یک حساب ساده:
ایران از پهناورترین ملتهای دنیا و دارای ۷۱ میلیون جمعیت می باشد:
این کشور دارای ۱۰۵۰ شهر است(از اینجا به بعد فرض می باشد)
هر شهر اگر دارای ۱ بخش و ۵ روستا باشد
کشور ما دارای ۱۰۵۰ بخش و ۵۲۵۰ روستا می باشد حالا شما حساب کنید
یک کشور با ۱۰۵۰ شهر که هر کدام چند صد کیلومتر جاده داخلی
میخواهد مراکز تحصیل در همه ی سطوح و مراکز بهداشتی و مراکز تفریحی
و مراکز تجاری و مراکز صنعتی و مراکز فرهنگی و ... (حساب بخشها و روستاها
با شما) چقدر هزینه و کار نیاز دارد؟؟؟
پس قضاوت کنید آیا دولت ما بی رحمترین و خون خوارترین و بی کارترین دولت
دنیاست یا ما مردم نا در حال قضاوت بدی هستیم؟
و السلام علی من تبع الهدی.
